Jump to content

Lettonia

Latinitas bona
E Vicipaedia
Wikidata Lettonia
Res apud Vicidata repertae:
Lettonia: insigne
Lettonia: insigne
Lettonia: vexillum
Lettonia: vexillum
Terra continens: Europa
Territoria finitima: Ruthenia Alba, Estonia, Lituania, Russia, Suecia
Locus: 57°0′0″N 25°0′0″E
Caput: Riga

Gestio

Res publica parlamentaria, res publica
Princeps: Edgarus Rinkēvičs
Praefectus: Evika Siliņa
Consilium: Saeima
Iudicium: Constitutional Court of the Republic of Latvia
https://www.mk.gov.lv/ Situs interretialis

Populus

Numerus: 1 845 096
Sermo publicus: lingua Lettonica
Zona horaria: UTC+2, UTC+3
Moneta: euro

Commemoratio

Paean: Dievs, svētī Latviju!

Sigla

ISO LV, LVA, 428; IOC LAT
Dominium interretiale: .lv
Praefixum telephonicum: +371
Siglum autoraedarum: LV

Tabula aut despectus

Lettonia: situs
Lettonia: situs

Lettonia[1] vel Lettia[2] vel Latvia[3] (Lettonice Latvija) est terra in litore orientali maris Baltici sita, una ex tribus civitatibus Balticis, quae inter Scandinaviam, Russiam et Europam Mediam iacent.

Si plus cognoscere vis, vide etiam Historia Lettoniae.

Riga, caput Lettoniae, anno 1201 a Germanis ad ostium Duinae Occidentalis conditum, castra strategica fuit in victoria Fratrum militiae Christi Livoniae a papa Romano confirmatorum. Fuerit prima maior Baltici meridiani urbs, post 1282 una e principalibus Foederis Hanseatici sedibus commercialibus.

Post, inter saltem quattuor potestatibus maioribus partita fuit: Civitate Ordinis Teutonici, Re Publica Polonica–Lithuanica, Suecia, Imperio Russico. Ultimum, usque ad primum bellum mundanum Lettonia ad Imperium Russicum pertinuit. Inter hoc bellum ab exercitu Germanico occupata est. Die 18 Novembris 1918 Rigae Res publica Lettonia libera proclamata est. Anno 1940 Unio Sovietica, anno 1941 Imperium Germanicum et anno 1944/45 iterum Russici civitatem occupaverunt. Anno 1990/91 Lettonia iterum libera facta est.

In litore maris Baltici et sinus eius Rigensis Lettonia sita est. Paeninsula Kurzemensis[4], quae mare a sinu Rigensi separat, extremitatem septentrionalem Rubem promunturium habet. A septentrionee versus Estonia Lettoniae adiacet, ab oriente Russia (regio Pscoviensis), ab oriente et meridie Ruthenia Alba (regio Vitebscensis), a meridie Lituania.

Flumen Lettoniae maximum Duna (quae et Duina Occidentalis) est. Alia flumina Adia[5] (Lettonice Aģe), Coiwa vel Goiwa (Gauja), Missa (Mūsa), Raupa[6] (Brasla), Saletsa (Salaca), Wela vel Winda (Venta) sunt.

Lettoniae regiones historicae

Regiones historicae

[recensere | fontem recensere]

Quinque Lettoniae regiones historicae sunt:

(haec tres in ripa Dunae laeva sitae, ab occidente ad orientem enumeratae)

(haec duae in ripa Dunae dextra)

Sed tres stellae aureae in insigni Lettoniae Curlandiam (cum Semigallia et Selonia), Vidzeme et Lettigalliam significant.

Urbes et castella

[recensere | fontem recensere]

Riga est Lettoniae caput. Aliae urbes sunt:

Castella multa mediaevalia in Lettonia aedificata sunt, quorum Angermunda[19], Cauponis castrum[20], Dabrelis castrum[21], Kochenhusium vel Ruthenicum castrum[22], Normus[23], Ropa[24], Thoreda[25] nota sunt.

Divisio administrativa

[recensere | fontem recensere]

Ab anno 2021 Lettonia in 7 urbes sui iuris et 35 territoria (Lettonice novads) divisa est.

Vexillum Insigne Nomen Caput Area (chm²) Incolae (2021) Spissitudo,
hominum/chm²
urbs Riga 304 614 518 2428,6
urbs Acta 101,4 50 248 493,3
urbs Duneburgum 72,48 80 627 1272,3
urbs Liba 68 67 964 1324,1
urbs Rēzekne 17,48 26 839 1567,7
urbs Mitavia 60,1 55 336 959,7
urbs Vindovia 55,4 33 372 653,3
Territorium Ādažense Ādaži 242,9 21 134 87
Territorium Ascradiense Ascradis 2274,3 29 367 12,9
Territorium Balvense Balvi 2386,3 19 015 8
Territorium Bauskanum Bauska 2174,9 41 755 19,2
Territorium Castri Dominae Nostrae Castrum Dominae Nostrae 2179,5 27 110 14,6
Territorium Cēsisense Cēsis 2668,2 41 161 15,4
Territorium Craslaviense Craslavia[26] 2288,9 21 459 12,1
Territorium Curoniae Australis Grobiņa 3629,55 38 351 10,6
Territorium Cycnopolitanum Cycnopolis 1872,2 19 619 44,9
Territorium Dobelense Dobele 1629,4 28 517 17,5
Territorium Dunae Superioris Duneburgum 2523,3 33 222 13,2
Territorium Goldingense Goldinga 2502,2 27 736 12,6
Territorium Iacobοpolitanum Iacobοpolis 2996.1 40 576 15,6
Territorium Ķekavense Ķekava 454,5 30 077 60,3
Territorium Līvānense Līvāni 624,6 11 652 18,66
Territorium Lemsaliense Lemsalia[27] 2440,8 28 546 12,8
Territorium Litorum Apricorum Litora Aprica 277,8 9 230 29,5
Territorium Ludzanum Ludza 2411,4 21 777 11,1
Territorium Madonense Madona 3354,8 28 692 11,1
Territorium Marienburgense Marienburgum 1697,6 13 861 49,8
Territorium Mitavianum Mitavia 1604,1 31 969 23,4
Territorium Ogrense Ogre 1839,4 57 617 31,3
Territorium Olainense Olaine 298,5 19 705 11,2
Territorium Preiļense Preiļi 1419,4 16 759 14,4
Territorium Rēzeknense Rēzekne 2809 29 643 12,3
Territorium Rivi Mariae Rivus Mariae 103,84 21 577 210
Territorium Ropažense Ulbroka 536,1 31 736 59,2
Territorium Saletsanum Saletsa 100 22 868 228,6
Territorium Smiltenense Smiltene 1801,3 18 155 11,4
Territorium Sygewaldense Castellum Sygewaldense 1030,1 30 625 29,2
Territorium Talsense Talsi 2744 35 699 15
Territorium Tukumense Tukums 2450 44 411 20,2
Territorium Valkanum Valka 908,8 7 596 20,3
Territorium Vindovianum Vindovia 2458,6 10 777 93,3
Territorium Woldemarianum Woldemaria 2946 51 370 19,6
  1. Lites ac Res gestae inter Polonos Ordinemque Cruciferorum, vol. 3, Posnaniae 1856, p. 51; Epitome iuris canonici...: Libri I et II Codicis iuris canonici. Ed. 7. 1949, p. 80; Andreae Riddermark Exercitium academicum de Europa, Lonini? Gothorm 1703, p. 22; Nuntii Latini, 3, 1995. p. 114; etc.
  2. Hofmanni Lexicon Universale, vol. ΙΙ, p. 794v; Orbis Latinus, vol. II p. 381. Etiam Leththia, Letthigallia etc, (Orbis Latinus).
  3. Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove).
  4. Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov Nomina physico-geographica principalia URSS s.v. Курземская возв.. Vel Curonica.
  5. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 19.
  6. Ibidem, vol. III, p. 238.
  7. Ibidem, vol. I, p. 76.
  8. Ibidem, vol. I, p. 158.
  9. Ibidem, vol. I, p. 595.
  10. Ibidem, vol. II, p. 31.
  11. Ibidem, vol. II, p. 171.
  12. Ibidem, vol. II, p. 249.
  13. Monumenta Livoniae antiquae..., vol. II, 1839, p. 120.
  14. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 308.
  15. Ibidem, vol. III, p. 331.
  16. Ibidem, vol. III, p. 663.
  17. Ibidem, vol. III, p. 679.
  18. Ibidem, vol. III, p. 684.
  19. Ibidem, vol. I, p. 101.
  20. Ibidem, vol. I, p. 471.
  21. Ibidem, vol. I, p. 622.
  22. Ibidem, vol. II, p. 330. Lettonice Koknese.
  23. Ibidem, vol. III, p. 37. Lettonice Nurmuiža.
  24. Ibidem, vol. III, p. 278. Lettonice Lielstraupe.
  25. Ibidem, vol. III, p. 483. Lettonice Turaida.
  26. Catalogus domorum societatis Jesu in Polonia…, 1899, p. 15.
  27. "Lemsalia prope Rigam", — Hermanni Becker Livonia certis propositionibus comprehensa, 1700, titulus.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]
  • Plakans, Andrejs (1995). The Latvians: A Short History. Stanford: Hoover Institution Press. ISBN 978-0-8179-9302-3

Nexus interni

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Lettoniam spectant.
Lege Λεττονία ("Lettonia") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam
Situs geographici et historici: Locus: 57°0′0″N 25°0′0″E OpenStreetMap GeoNames Thesaurus Getty • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud Lexicon historicum Helveticum Store norske Lexikon Treccani Большая российская энциклопедия
Civitates et territoria Europae
Lettonia : politica
Praesides Lettoniae